📷 Ysaline Bonaventure trekt aan noodbel: "Dagen van depressie waarop je niet uit bed raakt"
Bjorn Vandenabeele
| 0 reacties

Ysaline Bonaventure trekt aan noodbel: "Dagen van depressie waarop je niet uit bed raakt"

📷 Ysaline Bonaventure trekt aan noodbel: "Dagen van depressie waarop je niet uit bed raakt"
Foto: © photonews

Maandag verloor Ysaline Bonaventure in de eerste ronde van het WTA-toernooi in Chicago.

Na haar nederlaag postte Bonaventure op sociale media een aangrijpende post over de moeilijkheden die ze ervaart.

"Ik sta op dit moment niet waar ik wil staan", schrijft Bonaventure. "Maar een kans als deze, om van je passie je beroep te maken, krijg je maar één keer in je leven. Ik speel niet mijn beste tennis op dit moment en voel me niet top op het terrein, maar ik wil wel absoluut proberen terug te keren naar waar ik stond een jaar geleden. Lukt dat niet? Dan heb ik tenminste er alles voor gedaan. Wie het niet meer wil, zal altijd wel een excuus vinden. Aan het werk!"

"Ik ben op zevenjarige leeftijd begonnen met tennis. Nooit had ik de ambitie er mijn beroep van maken. Hier zit ik nu twintig jaar later, in mijn hotelkamer in Chicago na een nederlaag in de eerste ronde. Ik vraag me af waarom ik hier zit. Wat motiveert me?"

"Alle opofferingen die een tennisspeelster moet maken. Je bent dertig weken per jaar in het buitenland. Je mist verjaardagen, begrafenissen, huwelijken en kerstfeestjes die je nooit meer kan inhalen. Er zijn momenten van twijfel, veel ups en downs. En waarvoor doen we het? Een overwinning tegen Muguruza in de Fed Cup? Een kwalificatie voor de Australian Open? Een derde ronde in Indian Wells? Negen eerste rondes na elkaar? Acht blessures in twee maanden tijd?"

"Je investeert honderdduizenden euro's met de hoop je doelen te bereiken. Er ligt druk op je schouders om wedstrijden te winnen en zo je vliegtuigtickets voor het volgende toernooi te kunnen betalen. Er zijn dagen van depressie waarop je niet uit bed raakt. Je spendeert uren in vliegtuigen, op trainingen of in de fitness. Ik heb me al vaak afgevraagd of het niet beter zou zijn om in België een job te zoeken, in de buurt van mijn familie en vooral met een normaal leven. Maar dan herinner ik me weer hoe de adrenaline door je lijf giert na een gewonnen match."

Corrigeer
Fout gevonden in bovenstaand artikel? Meld het hier!

Schrijf je in op onze nieuwsbrief en ontvang het laatste nieuws per mail.

Meer nieuws

Meer nieuws